Tolerantie. Vaak over geschreven en geluld natuurlijk, dit onderwerp. Meestal wordt tolerantie in een groter verband gezien, tolerantie met betrekking tot andere culturen, gehandicapten, bejaarden, mongooltjes, homo's en dakloze alcoholisten. Het werkelijke geheim van tolerantie in onze samenleving zit 'm in de kleine dingetjes. Als men zich wat minder zou ergeren aan de kleine dingen zou er een hoop minder ruzie en ellende op de wereld zijn. Ik zal ter illustratie de tolerantie tussen Duo Gas aan je ontvouwen. Guido wil altijd op tijd komen. Het ergste wat er kan gebeuren is als hij niet op tijd op zijn afspraak is want dan kan niemand meer op elkaar rekenen en zal de wereld in een neerwaartse spiraal geveld door een hopeloze recessie naar de dag des oordeels toe denderen. Ik tolereer dit, alhoewel ik altijd te laat ben pas ik mij aan en kom ik tegenwoordig slechts vijf minuten te laat als Guido en ik een afspraak hebben. Het zit niet in mijn aard maar toch, ik kneed mezelf in zijn richting. Als er iets is waar Guido een hekel aan heeft is het gezeik. Toevallig ben ik daar weer verdomd goed in. Guido hoort elke dag het gezeik, gezwam en gezever aan over mijn kat, mijn huis, mijn werk en voortdurend gevraag of ik niet te veel zeik. Andere mensen die ik ken beëindigen dit met enkele ferme slagen in mijn gezicht maar Guido tolereert dit. Bij de aanhef van het gezeik kan hij met grote moeite de indruk wekken dat hij nog enigszins geďnteresseerd is door in een uiterste krachtinspanning zijn wenkbrauwen iets omhoog te doen. Naar mate het geklaag langer duurt zie je vervolgens eerste de wenkbrauwen, dan de ogen iets meer dicht gaan en uiteindelijk zakken de mondhoeken moedeloos naar beneden waarna het hele lichaam in hangstand springt. Dit is een krachtig voorbeeld hoe sterk innerlijk geworteld respect kan zijn. Op zo'n moment zie je de ogen van Guido wanhopig zoeken naar interessante dingen in de omgeving waar hij enige afleiding mee zou kunnen krijgen en zijn voeten trillen, hij wil weg! Maar toch doet ie het niet, hij ondergaat het gezeik lijdzaam en als enige afweer zegt hij gelijk na het gezeik iets waardoor het hele gezeik plotsklaps irrelevant verklaard is. En wat dacht je van deze: als Guido bij mij op bezoek komt drinkt hij veel sneller zijn biertje leeg! Angstig begin ik het dan ook maar naar binnen te klotsen terwijl ik ondertussen het aantal biertjes bereken die we per persoon te drinken hebben. Toch tolereer ik dit, in de hoop dat Guido ooit eens een bierbuik krijgt en in huilen uitbarst als ik hem er ééntje aanbiedt. Tevens koop ik altijd een oneven aantal biertjes zodat er vaak ééntje overblijft, Guido heeft gelukkig altijd het fatsoen het laatste biertje voor zijn gastheer te bewaren. Nog ééntje: als ik voor Guido kook is dit verspilde moeite. Het kreng perst de hele maaltijd binnen twee minuten in zijn maag-darmkanaal en presteert het om 10 minuten later nog een kroket te halen. Een intolerante Nederlander zou uitbarsten in uitzinnige woede en de veelvraat met een honkbalknuppel op zijn pens gaan rossen in de hoop dat het verspilde eten weer terug komt. Toch tolereer ik dit, ik zoek een tussenoplossing. Ik koop inferieur eten en doe er niet mijn best op en gelijk zie je het resultaat, met een liefdevolle begrijpende blik gaat hij langzamer eten. Oscar, oktober 2003